Ona ikki oʻgʻlini imkon qadar katta qildi. Bir oʻgʻli oyiha 7 soʻm olib toʻrt farzand, xotin va onasi bilan shaharda yashardi. Katta oʻgʻilning esa qishloqda tegirmoni bor, uylanmagan, puli ham oʻzidan bemalol ortadigan. Bir kuni ona shu oʻgʻlidan yordam soʻrab keldi. Ukangning turmushi nochor, Alyoshenka, uning hol-ahvolini koʻrib juda qiynalib ketdim… Yey desa ovqati yoʻq, bolalari yalangʻoch, oʻzi koʻchaga chiqay desa uyaladi, oyogʻida etigi yoʻq, ishtonlari yirtiq… Oltovimiz bir uyga tiqilganmiz. Qashshoqlik ham shunchalik boʻlar, bundan ortiq boʻlmas… Men ham yordam berarmikinsan deb keldim. Onangni hurmat qil, oʻgʻlim, Vasiliyga qarash… Ukang-ku axir! Ammo…