Otaş

Hikoyadan: “Keçqurun ketgan ketib, qolgan qolib, atrof suv quygandek jimjit bölgan payt suratlarga közini qadab xayol surib ötirgan Otaş birdan hayajon bilan örnidan turib ketdi. Turiboq suratlarning oldiga bordi, daraxt tasviri tuşirilgan rasmni qöliga olib, közlarini yirib qaradi: Yo qudratingdan! U yerda çindan ham Soliya bor edi. Faqat... faqat orqa planda – içkaridan ulkan daraxtning orasidan – bağridan maʼyus boqib turardi...”