Közini oçib yumgan odam

Hikoyadan: “Yöl yurdim. Yuraverdim... Nihoyat, kattakon elning çöng bir şahriga kelib qoldim. Markaz. Odam gavjum. Lekin menga eʼtibor beradigan, iltifot körsatadigan ahvolda emas edi izdihom. Har kim zör bir taşviş çangalida qolganga öxşar, musibatdan nes va garang bölib bir-birlariga yetim qözilardek boqib saslanişardi...”