Korolenkoning hayajon bilan oʻqiladigan asarlaridan biri “Koʻr muzikachi” qissasidir. Unda inson irodasining beqiyos qudrati, orzu yoʻlidagi mehnatning hayotbaxsh kuchi madh etiladi. Tugʻma koʻr boʻlib dunyoga kelgan Pyotr sabot-matonati, chekkan mashaqqatlari evaziga taniqli muzikachi boʻlib yetishadi. Biroq koʻp oʻtmay shuncha azob-u iztiroblar badaliga erishgan baxti unga bir lahzalik quvonch boʻlib tuyula boshlaydi. Faqat u hayotni chuqurroq bilib, oʻzidan ham baxtsizroq kishilar bilan tanishgach, ming-minglab oʻksik dillarning nolasi uning kuylarida oʻz aks-sadosini topadi; u oʻzining odamlarga kerakligini anglagach, tushkun qalbiga iliqlik yuguradi, goʻyo koʻzlariga ziyo inadi - basirlikdan xalos boʻlib, olamni qalb koʻzi bilan koʻra boshlaydi.