“Eh, laʼnati ombor...” – uruş yillarida frontga ketolmay, qişloqda omborçi bölib qolgan Karimşerning öziga xos hasrati va maqtançoqligi haqidagi hajviya. Qahramon safdoşlarining jang xotiralarini kulgili talqin qilar ekan, qişloq majlislaridagi eʼtibordan çetda qolganini ökinç bilan hikoya qiladi.