“Dohiy va Malla bova” – sovet davri qişloğida yaşovçi soddadil çöponning öylamay aytgan bir oğiz gapi tufayli boşiga tuşgan taşvişlar haqidagi aççiq hajviya. Mafkuraviy qatağon va qörquv muhitida oddiy odamning çorasizligi, tuş bilan hayotning örtasidagi ğalati boğliqlik xalqona til hamda kinoya orqali oçib beriladi.