Anna Karenina

Jamiyatda yuqori mavqega ega bölgan xonadon bekasi qalbidagi kemtiklikni muhabbatdan izlaydi. Unga öşa muhabbat nasib ham böladi. Xöş, Anna nega unda atrofidagi mayda muammolardan qatʼi nazar, mehr-muhabbatdan sarmast bölişi kerak bölgan pallada öziga sönggi çora – ölimni ravo kördi? Vronskiy-çi? U Annaning vasliga erişgaç, qalbi daryo, muhabbati yölida sobit ayolga hamişa yana nimadir yetişmayotganini anglaşi, his qilişi qiyinmidi? Darhaqiqat, Lev Tolstoy bu asari haqida “Anna Karenina – men özim”, deb aytadi. Anna timsoli orqali yozuvçi hayot-mamot, inson taqdiri, yaşaşdan maqsad, odamzodning maʼnaviy kamoloti, aʼmoli kabilarga özining haqqoniy va samimiy munosabatini bildiradi. Romanda keltirilgan Kareninlar, Oblonskiylar va Levinlardan iborat uçta katta oilaning turmuş tarzi, ularni boğlagan riştalar, qahramonlardagi eʼtiqod masalasi, Vronskiyni Annaga (yoki Annani Vronskiyga) tomon talpintirgan kuç, nihoyat, Annaning halokatli ölimi tasvirlarini öqirkan, kitobxon özini beixtiyor Tolstoyga yaqindek, Tolstoyga hamfikrdek, balki Tolstoy qalbini öqiyotgandek his etadi.