“Abulfayzxon” XVII asr Buxoro hayotidan olib yozilgan, tarixiy haqiqat asosiga qurilgan birinchi tarixiy tragediyadir. Unda ilk bor oʻzbek dramaturgiyasida shekspirona teran tragik obrazlar yaratildi. “Abulfayzxon” nainki Fitrat ijodi, balki umuman, oʻzbek dramaturgiyasidagi shoh asarlardan biridir. Tragediya badiiy jihatdan teran. U obrazlar tizimidagi puxtalik, kompozitsion qurilishdagi uygʻunlik, badiiy tildagi jozibasi bilan ajralib turadi. Qahramon fikri va harakatidagi emotsionallik, gʻoyaning asardagi obrazlilik zamirida sizib chiqishi, shakl va mazmundagi muxtasar tutum xarakterlar pafosi bilan toʻyingan holda ajib bir badiiy yaxlitlik kasb etadi. Asarning yetakchi gʻoyaviy-badiiy maqsadi zoʻravonlik, oʻzgalarni qullarcha itoatda tutish, taxt va mansab dunyosi barcha razilliklar manbaidir degan muammoni yoritishga qaratilgan.