Hikoyadan: “Meliboy bekatga borib toshkursiga oʻtirgani maʼqulmi yoki panaga oʻtib oʻtirganimi – shuni oʻylarkan, badanidagi ogʻriq uni shu yerga choʻktirdi. U qiyshayib qolgan telpagini bostirdi-da: “Ishqilib, tanishlar oʻtmasin-da”, deya boshini egdi. U chayqalar, pushaymon yeyishniyam, yemaslikniyam bilmas edi...”