Hikoyadan: “Olapar lökillab ketib borardi. U kelgan yöllaridan yurib, toğ boşiga yetdi. Hansirab, pastdagi çiroqlarga qaradi. Bir nafas çönqayib ötirdi, tağin olis bir qadrdon narsasini qömsagandek uvladi va söqmoq bilan çopa ketdi...”