Hikoyadan: “Oldiniga Krasilshikov aravachani tosh yoʻl boʻylab choʻzilgan qora tuproq, soʻqmoqdan haydadi, soʻqmoq koʻpiklanib oqayotgan kulrang boʻtana bilan toʻlgandan keyin katta yoʻlga burilib, mayda shagʻalni gʻijirlatib keta boshladi. Yon-atrofdagi daraxtlar-u osmon ham yangi uzilgan bodring va fosfor hidi ufurib turgan quyuq yomgʻir pardasi ostida koʻrinmay qolgan edi...”