Sirtlon

Hikoyadan: “Yöl çetidagi daraxt yonidagi çuqurlikda bir kuçukça ğingşib yotardi. Mallamtir, qora tumşuqli, munçoqdek közlarini möltiratib menga yordam ber degandek qaraydi. Biroz qarab turdim. Menimça, çuqurlikdan şunça urinsa ham çiqolmagan, yana tirişib-tirmaşar, ammo yana sirğanib tuşib ketar, qor yopişganidan höl bölib ketgan ozğin badani sovuqdan dir-dir titrardi...”