Sarlavhasiz

Öz monastirlarida tinçgina ibodatlarida sobit bölib yaşayotgan monaxlar huzuriga olis şahardan mehmon keldi-yu ularnig hayoti özgardi. Mehmon monaxlarni jamiyat işiga aralaşmaslikda ayblaydi. “Kişilarning qalbida na imon bor, na haqiqat. Bularni qutqariş kimning işi, axir? Vaʼz-nasihatni kim qiladi? Ertadan keçgaça mast bölib yuradigan odam men qilaymi? Nahot xudo, ezgu ruh, sevguvçi qalb va imonni sizlarga tört devor orasida ötiriş uçun bergan bölsa?” – deya savolga tutadi ularni. Keyin monaxlar nima qilişdi?