Lotin Amerikasi adabiyotining buyuk namoyandalaridan biri Xuan Rulfoning yozuvçilik qismatiga havas qilsa arziydi. Bu sanʼatkorning hayoti va ijodi haqida yaratilgan asarlar u yozgan narsalardan bir neça hissa köp. Yozuvçi özini qiynagan dardlarni bir qator hikoya va qissalarda aks ettiradi. Bu narsa, ayniqsa, “Pedro Paramo” qissasida özining yorqin ifodasini topgan. Qissa aniq narsalar tasviri bilan boşlanib, sirli, xayoliy voqealarga omixta bölib ketadi. Menippiya janri jahon adabiyotining eng qadimiy va, afsuski, kamdan-kam sanʼatkor qöl urişga jurʼat etadigan maşaqqatli janrlaridan biridir. Xuan Rulfo menippiya janri talablaridan kelib çiqqan holda ölim orqali hayotiy voqealarni tahlil qiladi: soflik nima-yu yolğon nima, bu olamda qay bir işimiz boqiy qoladi-yu qay biri bargi xazondek tözib ketadi, degan masalalar haqida fikr yuritadi.