“Ot ketib borardi…” – or-nomus, vafo hamda qadriga yetilmagan riştalar fojiasini tasvirlovçi hikoya. Köpkarilarda nom qozongan çaqqon tulporidan qaysar döstining qistovi tufayli voz keçgan çavandoz puşaymonlik girdobida qoladi. Asar inson va jonivor örtasidagi teran boğliqlik, döstlik niqobidagi xudbinlik hamda yöqotiş dardi haqida hikoya qiladi.