Bu hikoyani ulugʻ rus adibi Lev Tolstoyning diniy-falsafiy qarashlari negizidagina chuqur tushunish mumkin. Daho ijodkorning inson konsepsiyasiga koʻra, odam tana va ruhdan iborat: tana har bir kishi uchun boshqa-boshqa, ruh esa barcha uchun bitta, yagonadir. Tolstoy nazdida, barchaga birdek ezgulik sogʻinish sevgining magʻzi, javharidir.