“Odamning yuzi” – uruşdan keyingi oçarçilik yillarida noçor oilaga bir qop buğdoyni ravo körmagan boyvaçça ombor mudirining yillar ötib öşa xonadondan najot sörab kelişi haqidagi hikoya. Otaning keçirimliligi va öğilning oriyat tuyğusi örtasidagi ruhiy töqnaşuv insoniy qadr-qimmat masalasini örtaga taşlaydi.