Nazari baxayr

Uşbu hikoya qahramoni Kantiçondro hali yoş bölsa ham, xotini ölgandan söng boşqa qayliq qidirmay, ovçilikka berilib ketadi. U uzun böyli, xuşbiçim, baquvvat, çaqqon, közlari ötkir, qöllari çayir yigit. Bir kuni u bir qizni uçratib qoladi, qiz benihoyat gözal bölib, göyo haykaltaroşlik tangrisi Vişvakarmaning ustaxonasidan endigina çiqqanday edi. Yigit bu ölkada bunçali sohibjamol qizni uçratişni aslo öylamagan edi. Şu bilan qizga oğiz soladi. Nikoh kuni xotinlar nikoh xonasiga töplangaç, qişloqning eng mötabar ayoli, kuyov kelinning yuzidagi pardani oçsin, deb talab qiladi. Kanti pardani tortib tuşiradi-yu, yuragi “şuv” etib ketadi. Kuyov yonida Şudxa emas, tamom boşqa bir qiz ötirardi! Bu voqealarga yigitning “Nazari baxayr” marosimiga amal qilib iş tutgani töğri böldimi yoki aksi, hikoya davomida bilib olamiz.