Hikoyadan: “Ertasi saharmardonda egizaklar yelkalariga yengil xaltalar osib, olis viloyatga otlanishdi. Uydan chiqisharkan, Husanning eʼtiborini bir emas, kamida ikki qushning munis, dilpazir xonishlari tortdi. Bir lahza toʻxtab alangladi. Chindanam, daraxt shoxida bir-biriga quyib qoʻygandek oʻxshash ikki qushcha paydo boʻlgandi...”