Men

Hikoyadan: “Xayolimga tartibsiz öylar kela boşladi… Şu ondan özimni zarra deb hisoblay boşladim. Boşqalarni ham. Umuman, hamma narsa zarra, degan qarorga keldim. Axir, dunyo zarralarning jipslaşuvidan taşkil topgan. Bir kun kelib hamma narsa zarralarga parçalanib ketadi. Qiziq, öşanda bu çeksiz koinotda nima qolar ekan a!?”