“Mehr qolur...” – keksaygan muştipar onaning yolğizligi va beminnat mehr-oqibati haqida hikoya qiladi. Şaharda yaşovçi öğlining eʼtiborsizligi hamda yagona ovunçoği bölgan eçkining yöqolişi qişloqdagi nuroniy ayol qalbini kemiradi. Bu asar mol-dunyo emas, çin insoniy mehr har narsadan ustun ekanini yodga soladi.