“Maftunkor parvoz jozibasi” – qahraton qişda örmon böylab otliq çanada ketayotgan ovçilarning xotiralar va tabiat tilsimlari bilan töqnaşuvi haqidagi falsafiy hikoya. Qorli kenglikdagi qirmizi naʼmatak butasi, marhum döst siymosi hamda yarador kaptarning fojiaviy parvozi inson qalbida çuqur iz qoldiradi.