Kuyçi terak

Ertakda tabiatga mehr körsatgan inson özi ham mehr körişi haqida hikoya qilinadi. Bir muştipar kampirning uyi yonida terak ösibdi. U böy çözgani sayin, barglari şabbodada jonlanib, şöxçan kuy taralar ekan. Keksa kampirga bu zavq berar, terakni ardoqlab, mehr bilan parvarişlar ekan.Kunlardan bir kun podşo mulozimlari şu terakni qurilayotgan saroy ustuni uçun kesib olib ketişibdi. Mohir ustalar esa uni gözal naqşlar bilan bezaşibdi. Kampir teragini juda soğinib, saroy bitgaç, körgani kelibdi. Ammo ustunlar içidan uni topa olmabdi. Şunda saroydagi öninçi naqşinkor ustundan mahzun bir kuy yangrabdi.