Asardan: “Inson bolasi xudo bergan umrni yashayversa, nasibasiga yarasha bisot orttiradi, orttirgan lash-lushlari orasida zinhor bahridan oʻtolmaydiganlari, hayotini ularningsiz tasavvur qilolmaydiganlari bir talay yigʻilib qoladi. S. Aliyevichning orttirgani bir toʻp xat-hujjat, bir qoʻltiq yozuv-chizuv, ikki-uch quchoq kitobdan nariga oʻtmadi. Ularni taxlab-tugib-bogʻlab yana bir arzandasi − kursining tagligi va ostki supachasiga qavat-qavat qilib ortdi, ortdi-yu, “Qaydasan, katta koʻcha?” degancha shoshqinch yoʻlning tanobini tortishga tushdi...”