Hikoyadan: “Oy sutdek yoritib turar, oʻyiq qabr ortidagi daraxtzordan boyqush ovozi kelar edi. Ahad Mirzo bir-bir bosib, bir kuyni xirgoyi qilib ketaverdi. Qabr yonidan oʻtayotganda ovoziga yana kimdir joʻr boʻlgandek tuyuldi...”