Hikoyadan: “Abdullajon oʻn uch yasharligida otasi frontga ketibdi, onasi bilan yolgʻiz qolibdi. Oʻqishdan kelar ekan-u, dalaga, onasining yoniga chopar ekan. Oʻyin nimaligini bilmas ekan. Hali pomidorning tagini chopgan, hali piyoz oʻtoq qilgan, kechalari onasining “yoʻq” deyishiga qaramasdan, chaylada qovun polizni qoʻriqlab chiqar, ertalab oʻrtoqlari bilan pochtaga yugurar ekan...”